Zburzenia zwarcia

zburzenia-zwarcia-300×268

Zaburzenia zwarcia mają miejsce wtedy, gdy zęby z różnych przyczyn nie są do siebie właściwie dopasowane. Dotyczy to zarówno sytuacji gdy są tylko złączone jak  np. podczas przełykania śliny, jak również podczas poszczególnych ruchów w czasie odgryzania i żucia.

To, jak zęby kontaktują się wynika z ich ilości, kształtu, ustawienia.

Może to być niewłaściwa pozycja zębów („krzywe zęby”), ich starcie, nieprawidłowo wykonane wypełnienia, braki w uzębieniu.

Jednak bez względu na to jak niewłaściwie zęby są ustawione i w jakiej są ilości pacjent musi znaleźć taką pozycję szczęk aby podczas żucia docisnąć je do siebie choćby kosztem destrukcji różnych elementów.

W związku z tym powstają niefizjologiczne siły, które mogą uszkodzić każdy element narządu żucia. Oczywiście nie dzieje się to od razu i nie dotyczy w jednakowym stopniu wszystkich struktur.

Konsekwencją jest ścieranie patologiczne zębów, obnażanie szyjek, ubytki przyszyjkowe, nadwrażliwość zębów, pęknięcia szkliwa, kieszenie dziąsłowe i kostne, postępujące rozchwianie zębów.

Zmiany te prowadzą do niewłaściwej pozycji żuchwy. Początkowo takie przesunięcie jest wyrównane przez miękkie struktury w stawie skroniowo-żuchwowym. Z czasem taka adaptacja jest już niewystarczająca. Pojawiają się dolegliwości w obrębie stawów, napięcia mięśni, niespecyficzne bóle głowy, szyi, pleców, uszu, zaburzenia słyszenia lub szumy w uszach. Problem z czasem dotyczyć może bardziej odległych części szkieletu.

Pacjenci niejednokrotnie szukają pomocy u laryngologa, neurologa, rehabilitanta, ponieważ niewiele osób łączy odległe bóle z jamą ustną i zębami.

Rekonstrukcja zwarcia

rekonstrukcja-zwarcia-300×200

Rekonstrukcją zwarcia określa się wszystkie zabiegi, w wyniku których uzyskuje się zgodny z naturą czyli fizjologiczny kontakt powierzchni zębów górnych i dolnych. Dotyczy to zarówno swobodnego kontaktu łuków zębowych, ich dociskania, jak i zmieniającego się kontaktu podczas ruchu żuchwy w czasie żucia.

Rekonstrukcja musi uwzględniać budowę stawu skroniowo-żuchwowego i przestrzenne umiejscowienie żuchwy względem stawu. Badanie takie wykonywane jest przez diagnostę z użyciem artykulatora. Na tej podstawie oraz na dokładnym badaniu pacjenta powstaje właściwy plan leczenia.

Tak jak prawidłowe zwarcie stanowi ochronę dla własnych zębów pacjenta przed ich niefizjologicznym zniszczeniem, tak samo jest gwarancją ochrony prac protetycznych przed uszkodzeniami.

Ortodoncja przed rekonstrukcją zwarcia?

ortodoncja-przed-rekonstrukcja-zwarcia-300×300

W większości gabinetów ortodontycznie leczy się tylko dzieci, a problemy zgryzowe dorosłych rozwiązywanie są metodami protetycznymi.

Oznacza to, że aby doprowadzić zęby do właściwych kontaktów, należy wykonać bardzo inwazyjną protetykę. Pomijając fakt, że nie zawsze jest to rzeczywiście możliwe (np. wykonanie korony na pochylonym zębie tylko pozornie poprawi jego ustawienie, ponieważ pozostaną siły działające wyważająco na korzeń) niejednokrotnie należy umartwić zęby lub oszlifować zęby będące w dobrym stanie.

Ortodoncja w trudnych przypadkach jest budowaniem stabilnych „fundamentów” do dalszego leczenia:

  • można ukształtować łuki zębowe co daje możliwość uzyskania pełnego uśmiechu,
  • można tak ustawić korzenie zębów, by siły powstające podczas żucia nie były dla nich szkodliwe (ochrona przed rozchwianiem i wędrówką zębów),
  • można ustawić zęby względem siebie w taki sposób, by dalsza rekonstrukcja a tym samym rehabilitacja  protetyczna była prawie bezinwazyjna a wszczepianie implantów nie odbywało się w przypadkowej lokalizacji,
  • nie ma konieczności zakładania koron na całe uzębienie, wystarczą inle’e, onley’e, drobne nadbudowy startych brzegów.

Paradoksalnie pacjent z niewielką ilością zębów może odnieść większe korzyści z leczenia ortodontycznego, niż ten z pełnym uzębieniem. Dotyczy to szczególnie pacjentów, którzy planują kosztowne zabiegi chirurgiczne i protetyczne.

Na tak przygotowanych fundamentach protetyk może wykonać zdrowe i bezawaryjne prace protetyczne odtwarzające prawidłowy kontakt między zębami górnego i dolnego łuku.

Zwarcie a fizjoterapia

zwarcie-a-fizjoterapia-200×300

Wielu lekarzy stomatologów zaczyna dostrzegać związek pomiędzy narządem żucia a resztą ciała.

Do niedawna stomatologia zajmowała się tylko leczeniem próchnicy i jej powikłań, a największym sukcesem było wykonanie ładnej plomby. Obecnie jest dopełnieniem pracy nad ludzkim ciałem wykonywanej przez ortopedów, fizjoterapeutów, osteopatów.

Zgryz w skomplikowany sposób współpracuje z dwoma stawami skroniowymi, elementy te muszą do siebie idealnie pasować by mogły bezawaryjnie, a tym samym bezboleśnie pracować wiele lat. Można to porównać do systemu kół zębatych.

Jednocześnie narząd żucia jest częścią systemu kostno-mięśniowo-powięziowego. Z tego powodu istnieje wzajemna zależność między różnymi częściami ciała. Nieprawidłowo działający narząd żucia generuje odległe napięcia mięśniowe a np. nieprawidłowe ustawienie miednicy może mieć wpływ na szerokość rozwierania ust i związane z tym dolegliwości.

W związku z tym, przed wieloma pracami stomatologicznymi konsultujemy pacjenta z fizjoterapeutą. Dopiero po wyrównaniu nieprawidłowych napięć mięśniowych w ciele, prezentuje wiarygodny układ szczęk względem siebie i może być diagnozowany stomatologicznie. Na tej podstawie można wykonać dobry plan leczenia stomatologicznego.

Masz pytanie którego nie ma na liście? Napisz!